- Ağustos 2025
- Temmuz 2025
- Haziran 2025
- Mayıs 2025
- Şubat 2025
- Ocak 2025
- Kasım 2024
- Eylül 2024
- Ağustos 2024
- Eylül 2023
- Temmuz 2023
- Haziran 2023
- Temmuz 2022
- Haziran 2022
- Şubat 2022
- Ocak 2022
- Ağustos 2021
- Haziran 2021
- Ocak 2020
- Temmuz 2019
- Haziran 2019
- Mayıs 2019
- Ocak 2019
- Aralık 2018
- Kasım 2018
- Ekim 2018
- Ekim 2018
- Ekim 2018
- Eylül 2018
- Ağustos-2018
- Temmuz 2018
- Haziran 2018
- Mayıs 2018
- Nisan 2018
- Mart 2018
- Şubat 2018
- Ocak 2018
- Aralik 2017
- Kasım 2017
- Ekim 2017
- Eylül 2017
- Ağustos 2017
- Temmuz 2017
- Haziran 2017
- Mayıs-2017
- Nisan 2017
- Mart 2017
- Şubat 2017
- Kasım 2016
- Aralık 2016
- Ocak 2017
- Ocak 2026
ELMA YETİŞTİRİCİLİĞİ
Elma yetiştiriciliğinde tohum veya klon anacı kullanılmaktadır.
Yabani Elma: Yabani olarak yetişen tohum anacıdır. Çok kuvvetli
Çeşitlerle uyuşması iyi olur.
M 9:Tam bodur
Verimli topraklarda daha iyi gelişir. Bodurlaştırıcı anaç özelliği vardır.
Telli terbiye sistemi ile desteklenmesi gerekir.
MM 106:Çok iyi kök sistemi oluşturur. Dikimden 2-3 yıl sonra meyve verir.
Yarı bodur
Kuvvetli gelişen çeşitler için uygun bir anaçtır.
MM 111:Kuvvetli ve dik gelişir. Köklenmesi çok iyidir.
İKLİM İSTEĞİ
Elma soğuk ılıman iklim bitkisidir.
Bol güneşlenen, havalanan, yeteri kadar hava nemine sahip yerler, elmada çok iyi renk oluşumunu sağlar.
Doğu Anadolu’da alçak vadilerde, Ege Bölgesi’nde 500 metreden daha yüksek yerlerde, Akdeniz ve G.Doğu Anadolu’da sıcak ve kurak yerlerin 1000-1200 m yüksekliğine sahip olan kesimlerinde daha iyi yetişir.
Kış dinlenmesine ihtiyaç duyan meyvedir. Soğuklama gereksinimi diğer meyvelere göre uzundur.
TOPRAK İSTEĞİ
Elma yetiştiriciliği için uygun topraklar; yeterli humus ve kireç bulunduran tınlı,tınlı kumlu ve tınlı kumlu geçirgen, nemli topraklardır.
Toprak derinliği 2 metre veya daha fazla olmalıdır.
Taban toprağı geçirgen olmalıdır.
SULAMA
Elma yetiştiriciliğinde uygulanan sulama yöntemleri uzun tava, karlık ve damla sulama yöntemleridir.
Elma ağaçları saçak kök sistemine sahip olduklarından dolayı daha fazla su ister ve yüksek nemden hoşlanırlar.
Sulama zamanının tespit edilmesi için toprağın elle kontrol edilmesi gerekir.
BUDAMA
Elma bahçelerinde üç değişik terbiye sistemi mevcuttur.
Yarı bodur ve kuvvetli anaçlara kuvvetli gelişen standart çeşitler aşılanması ile oluşturulmuş elma bahçelerinde uygulanır.
Genel olarak budamayı 4 grupta inceleyebiliriz.
1-DİKİM BUDAMASI
2-ŞEKİL BUDAMASI
3-MAHSUL BUDAMASI
4-GENÇLEŞTİRME BUDAMASI
DİKİM BUDAMASI
Fidanın kök bölgesindeki yaralı kısımlar çıkarılır ve fazla uzun kısımlar kısaltılır. Bunun yanında gövde topraktan itibaren 120 cm’den, eğer yan dal var ise bunlarda toprağa bakan 1-2 göz üzerinden kesilir.
ŞEKİL BUDAMASI
Fidanın dallarında yapılan budamaya denir. 2. yıldan itibaren her ana dal tek fidanmış gibi bunlar üzerinde ikinci ve ondan sonraki yıllarda da üçüncü, dördüncü sıradaki dallar teşkil edilir.
MAHSUL (VERİM) BUDAMASI
Kaliteli üretim sağlanması için mahsul budama yapılmalıdır. Bunda dikkat edilecek maddeler şöyle sıralanabilir: Her yıl yapılmalır.
Ağaçlardaki yardımcı dalların büyüklükle aralarındaki denge temin edilmelidir.
Meyveye yeni yatmış genç bahçelerde yardımcı dalların ağır budamasından kaçınılmalıdır.
Yardımcı dalların bağlı oldukları ana dalla rekabet etmesine meydan verilmemelidir.
Her türlü kesimlerde, dalların çıplak kalmamalarına dikkat edilmelidir.
Budama yapan kişilerin meyve dallarını iyi tanımaları gerekir.
GENÇLEŞTİRME BUDAMASI
İlk olarak kurumuş, sıklaşmış ve birbirine binmiş olan dallar kesilir. Sonra birbirine rakip büyüyen dallardan bir tanesi bırakılır, diğeri kesilir. Dik büyüyen dallar yatık ana dallar üzerinden kesilerek taç alçaltılır.
Dikim budamasında yaşlı fidanın tepesi topraktan 70-80 cm’den kesilir. İlk yıl tepe dalına dokunulmaz, gövde üzerinde toprak yüzenden 15 cm’ye kadar ki sürgünler dipten çıkarılır. İkinci yıl kış önceden seçilmiş olan 4 çatı dalı üzerinde dik gelişmiş olanlar o yıl ki uzunluğunun 1/3’ü kadar kısaltılırlar. Daha sonraki yıllar aynı yöntem izlenir.
İlk 3 yıl ağaçlardan meyve beklenilmemelidir. Ağacın zayıflamasına neden olacağı için dalları eğme ve bükmeden kesinlikle kaçınmak gerekmektedir.
Bu sistemde ağaçlarda alçaktan oluşturulmuş küçük çatı ve lider daldan çıkmış küçük meyve dalcıkları bulunur ve de ağaçlar ömür boyu desteğe ihtiyaç duyarlar.
Bu terbiye şeklinde izlenmesi gereken maddeler:
Fidanların tepesi topraktan itibaren ortalama 80 cm’den kesilir.
İlk yıl sonunda ağaç dengeli ve yeterli gelişmiş ise dalın uzantısının çıkarılması yeterlidir.
Ana gövde üzerinde topraktan itibaren 40 cm’ye kadar olan dallar dipten çıkarılmalıdır.
Yan dalların tamamı geniş açı yapacak şekilde iple bağlayarak eğilirler.
Yan dallarda kesinlikle uç alma yapılmamalıdır.
DİKİM ZAMANI
Açık köklü fidanların dikim zamanı Kasım-Aralık aylarında fidan yapraklarını döküp kış uykusuna girdiğinde söküm ve dikim işlemleri yapılır.
Saksılı ve tüplü fidanlar yılın dört mevsiminde dikilebilir.
